glenna

Føroyskt

Uppruni

Úr norrønum glenna (“at opna; tamba, skái, glopp). Er m.a. nærskylt orðunum glenta, glanni, glantarí; ið øll slekta til orð sum m.a.gleiva, gleða, glaða og glíða; ið øll leitast aftur í proto indo evropeiisku rótina *gʰleh₂dʰ- (ljósur, at lýsa)

Úttala

• /ˈklɛnːa/

Navnorð

1. gæsut konufólk sum hevur lætt við at læa býtt at ongum

Sagnorð

1. skelkja, snerkja
2. flenna, læa
3. at gløða læandi

Nærri lesnaður

Alvíssmál 6, s.81-86